Aile ve aile sorunları

Özgüven (2000), aile tarifini; karı-kocanın yasal ve kültürel bağlara uyarak kurdukları, tıpkı çatı altında yaşayan ve toplumun üreme, çoğalma, sevme- sevilme, ilişkin olma, kendini geliştirme ve gerçekleştirme, toplumsal huzuru sağlama üzere birçok biyolojik, ruhsal ve toplumsal gereksinimini karşılayan en küçük “birlik” olarak yapmıştır.

Aile toplumun en küçük yapı taşıdır. Güçlü aile yapısı, güçlü bir toplum için gereklidir. Kültürel manada baktığımızda hem Türk kültürü hem de Gaziantep kültürü aileye çok kıymet vermektedir. Aile bireylerin inançlı limanı, paylaşım alanı olarak görmektedir. Aileni bir değerli misyonda kuşağın devam ettirecek ünite olarak görmektedir. Ailenin bu kadar değerli olması aile bireylerinin de vazife ve sorumluluklarını arttırmaktadır. Aile üyelerinin hem kişisel hem aile içi hem de toplumsal misyonlarını yerine getirerek bir dinamizm kazandırmalıdır. Aile bireylerinin bu gayret için hem ferdî hem de ailesel manada sağlıklı kalabilmeleri gerekmektedir.

Aile olgusu sürecinde tam olarak aile olmayı başarmaya çalışan aile üyeleri kişisel ve ailesel meselelerle karşı karşıya kalmaktadır. Ferdî olarak kendi farkındalık seviyesinin az olması, kişisel olarak kendini tanıyamaması, evlilik ile ilgili beklentilerinin rasyonel olmaması vb. bir çok meseleyle karşılaşabilir. Ailesel problemler ile, sağlıklı bir irtibat yapısının oluşmaması, aile rolleri ve hudutlarının tanımlanmadan hareket etme gayreti, ailesel aktifliklerin az olması, duygusal farkındalığın az olması vb bir çok sorun gündeme gelmektedir.

Aile meseleleri ortasındaki en değerli sıkıntıların başında ‘iletişim’ gelmektedir. Aile bireylerinin sağlıklı bir irtibat yapısında olmaması, problemleri çözmek yerine işin içinden çıkılmaz hale getirmektedir.

Sıhhatsiz aile yapısında görülen irtibat hali;

Empati yapmadan kendi isteğinde diretme

Neden? Niçin? üzere yargılayıcı bir lisana sahip olma

Kabul edici bir bağlantı hali değil de ‘haklı ’ ‘haksız’ arama uğraşı

Karşıyı dinlenmeden kendi fikir yapısını karşıya empoze etme

Sert ve duygusal telaffuzlardan mahrum bir üslup olarak söyleyebiliriz.

Sağlıklı aile yapısında görülen irtibat formu;

Empatik bir yaklaşım

Kabul edici ve sorun çözme üzerine konseyi bir yaklaşım

Ben lisanı kullanarak söz edici bir yaklaşım

Yargılamadan uzak bir yaklaşım

Dinlemek ve anlamak üzerine konseyi bir yaklaşım

Hislerini daha rahat söz ederek karşı tarafa ne hissettirdiğini belirli eden bir yaklaşım olarak söyleyebiliriz.

Aile sıkıntıları ortasındaki bir başka kıymetli sorun ise ‘Ritüeller’ dediğimiz aile üyelerini birlikte vakit geçirerek aktive yapmalarıdır. Aile bağlarının güçlenmesi ve gelişmesi için ailenin bu şekil toplumsal aktiviteye gereksinimi vardır. Kuvvetli bir ömür çabasında aile üyeleri iş hayatını ve gerilimini fazla yaşayarak aileyi ihmal etmektedir. Buda aile paylaşımını en aza indirgeyerek aile yapısına önemli ziyanlar vermektedir. Ebeveynlerin iş hayatı, çocukların teknolojik çağında ziyanlı alışkanları olan tablet, telefon ile oyun hayatı aile üyelerini birbirinden koparmaktadır. Buda aile olgusunu zayıflatıp aileyi dağılma evresine getirebilmektedir. Ritüeller ailenin paylaşımlarının artması ve aile üyelerinin birbirinin varlığının ve ne durumda olduğunun farkına varması için olmazsa olması durumundadır.

Aile danışmanlığı hizmeti ailenin içinde bulunduğu sıkıntıları en aza indirgeyerek aile yapısını güçlendirmeye yönelik çalışma yapılmasıdır. Ailenin eksik istikametlerinin bilmesi, gerek ferdî gerekse ailesel farkındalığın artması aile huzurlu geleceği için çok değerlidir. Huzurlu ve sağlıklı bir aile toplumun refahı için gereklidir.