Boşanma ve nedenlerine bakış

Evlilik üzere sıcacık ve umut dolu hislerle birleşen omurların boşanma üzere soğuk, huzursuz edici hislerle yüz yüze gelinmesi birçok çiftin deneyimlediği bir hayat olayı diyebiliriz. Elbette ki hiçbir çift boşanmak için evlenmez. Lakin bazen durumlar istemeden buralara gelebiliyor. Kimi birey ya da çiftler için rahatlatıcı, nefes alıcı ve “ohh” dedirten bir tahlil de olabilirken bir çok çift için durum epey üzücü ve sarsıcı olarak söz bulabiliyor sonlanma basamağında.

Bir çok çift aile danışmanına/evlilik terapistine boşanmadan evvelki son adım, bunu da denemedik demeyelim diye başlıyorlar konuşmalarına. Çok da inanmıyorlar aslında düzelebileceklerine. Zira kendi ortalarında tekraren düzeltmeye çalıştıklarını, birbirlerine baht verdiklerini düşünüyorlar. Herkes kendine düşeni ziyadesiyle yaptığını, artık tükendiğini ve dayanamayacağını anladığını da belirtiyor. Birden fazla durumda da eşlerden biri boşanmaya kararlı iken başkası boşanmanın gerçekliğiyle yani eşinin gerçekten! Önemli olduğunu görünce son ya da gerçek çırpınışlarına başlıyor. Aile terapistinden de bir o kadar beklentisi yüksek oluyor haliyle.

Çiftler, vaktinde yani umutlar tükenmeden gelinen bir noktadaysa evlilik problemleri adım adım, geleceğe dönük planlamalarla ve yapılanmayla çözümlenebiliyor. Bu öbür bir yazının konusu olacağı için boşanma kısmına daha çok dikkat çekmek istiyorum.

Boşanma basamağına gelen çift nitekim her şeyi denediğine, kendi ortalarındaki irtibat biçimi, adil ve objektif değerlendirebilme, önemli bir özeleştiri basamağı, sağlam büyük ya da dostlardan fikir alma, evlilik terapistinden dayanak alma, kendini geliştirmeye, eşine ve bağlantısına kendini adama, ahde vefa üzere bir çok düşünsel, davranışsal ve etik değerlendirmeleri yaparak bu karara vardı ise gelinen nokta boşanma olabiliyor. Bu değerlendirmelerle bu noktaya gelindiyse birçok vakit sağlıklı bir karar da olabiliyor. İşin içindeyken insan sağlıklı karar verip veremediğinden emin olamayabilir haliyle bazen birden fazla uzman! bile sizi yanlış yönlendirebilir (aman dikkat )

İvedi karar vermemek güzel ve adil bir kıymetlendirme yapmak için kendinize yahut eşinizse bunu isteyen, eşinize de vakit tanımak birinci en kıymetli evre diyebiliriz.

Türkiye’deki boşanma oranlarının artmasının gerisinde, nedenlerine baktığımızda çok da sürpriz olmayan datalarla karşılaşıyoruz aslında. Bilgilerin TÜİK (2017) ve gayrı resmi yani terapilere gelen çiftlerden alınan bilgilere nazaran olduğunu belirtelim;

Cinsellikle ilgili yaşanan kahırlar, her türlü şiddet, aldatma/zina, eşlerin birbirleriyle ortak paylaşımlarda bulunmamaktan kaynaklanan sıkıntılar/ilgisizlik, ailece birlikte vakit geçirmeme, sorumsuz ve ilgisiz davranma, mesken ile ilgili sorumlulukların alınmaması, meskenin ekonomik olarak geçimini sağlayamama, sigara kullanımı (eşlerden biri içmiyorsa öbür eşin kullanımı), cümbüş alışkanlıkları ve alkol alışkanlığı, arkadaşlar, görüşülen şahıslar, eşlerin ailelerine karşı saygısız davranması ve eşin ailesinin aile içi münasebetlere karışması, aile içi cinsel taciz, çocuk olmaması…

*önemli not: bilhassa gayrı resmi sonuçlar için, evlenmeden yaşayan buna dini nikahlı ya da uzun vadeli birlikte yaşayan çiftleri de kapsadığını belirtmeliyiz. Boşanma burada ayrılık olarak karşımıza çıkıyor. En az evlilik kadar önemli bağlardan bahsediyoruz.