Kapının ardındakiler

Ne diyordu Descartes; Düşünüyorum o halde varım Varlığımızın nedenlerinden biri de düşünüyor olabilmemiz. Pekala ne düşünüyoruz, neler geçiyor zihnimizden? Geçmiş, yanılgılar, pişmanlıklar, yaralar, kararlar, başımızdan geçen olumsuz yaşantılar Artık, neler oluyor, ben kimim Gelecek, acabalar, korkular, yeni kararlar, planlar, amaçlar Bunları çoğaltabiliriz, çünkü günde binlerce fikir geçiyor zihnimizden. Tüm bunlar istesek de istemesek de kapımızın ziline basıyor. Gelmelerini engelleyemeyiz, bu hakikat ancak kapı deliğinden bakabiliriz ve kapıyı açıp açmamaya karar verebiliriz. Ee lakin ne yapayım o kapı bir halde açılıyor diyorsan bu noktada tahminen bir ruh sıhhati uzmanından profesyonel bir dayanak almak âlâ olabilir. Hem böylece burada öbür faktörlerde incelenebilir, kapıyı açma nedenleri ya da kapıyı açtıran motivasyon irdelenebilir. Terapistinizle işbirliği içerisinde bunlara açıklık getirilebilir. Haydi birkaç soru soralım, kapımıza dayanan bu kanılar gerçek mi, gerçekler mi, nitekim bu yargılar hakikat mu? Bu soruların karşılığını dilersen bir kağıda not alabilirsin. Yazmak, düşünmek üzere değildir. Zihnimizden bu sorulara karşılık vermek demek, esasen zihnimizin eseri olan bu kanıları beslemek olacaktır. Haydi artık de bunlardan kurtulma yollarına bakalım; *En öncelikli olarak şunu önerebilirim, bir ruh sıhhati uzmanından ruhsal istişare almak *Aklına gelen bu niyetleri not almak ve bunları yargılamadan hakikat soruları sormak. Gerçek mi, delil var mı… *Mindfulness antrenmanları Osho’nun kelamıyla bitirmek istiyorum, “Bulutlar, gelir ve masraf; gökyüzü bakidir”