Oyun terapisi ne değildir?

Oyun terapisi uygun vakit geçirme yeri değildir.

Seans odası sevinç ve haz hislerinin uçuştuğu bir alan değildir.

Negatif hislerin açığa çıkmadığı bir ortamda, sevincin denetimi ele geçirdiği ve kendisinin kaybolacağına dair tasa duyup çocuğu daima harekete sürüklediği durumlar ortaya çıkabilir.

Oyun terapisi çocuğa kederini, korkusunu, öfkesini bastırmak zorunda kalmadığı, hislerine temas edebildiği ve hislerini dönüştürebildiği bir alan sunar.

Oyun terapisi çocuğunuzu sihirli değnekle birden değiştirecek bir yer değildir.

Her oyun terapisinin amacı ve maksatlara ulaşması mühleti farklıdır.

Oyun terapisinin ne kadar süreceği müracaat sebebi, ruhsal durumu, terapistiyle kurduğu münasebet, görüşme sıklığı, seanslara tertipli iştirakin sağlanması ve ebeveynin işbirliği üzere etkenlere nazaran değişiklik gösterir.

Ancak başarılı bir oyun terapisi birden fazla vakit uzun süren, ebeveyn ve çocuk için sabır gerektiren bir süreci barındırır.

Oyun terapisi, terapistin ablalık/abilik yaptığı bir yer değildir.

Ebeveynlerden “Biz de sizin üzere genç birini istiyorduk. Artık siz ona ablalık/abilik yaparsınız.” kelamlarını sıkça duymaktayız. Oysa oyun terapisti, çocuğa abilik/ablalık, bakıcılık hizmeti vermez. Çocuğu olduğu üzere kabul eder, ona iç dünyasını keşfetmesinde ve yaşadığı zorlukları, çatışmaları oyunla tabir edebilmesinde kolaylaştırıcı ve destekleyici kişi olur.

Oyun terapisi terapistin ebeveynlere muhbirlik yaptığı bir yer değildir.

Bazen ebeveynler çocuklarının kendileriyle bir şey paylaşmadığından şikayet ederler: “Kızımın/oğlumun sevgilisi var mıymış?” “Babasının meskeninde neler oluyormuş, size anlatıyor mu?”

Bazen de bir yabancıya (terapiste) kendilerinin nasıl anlatıldığını merak ederler. Oyun terapisti, anne ve babayla yaptığı görüşmelerde bu sorulara karşılık vermekten fazla ebeveynleri bu sorunun altında yatan hisleri ve işleyişi birlikte düşünmeye davet eder.

Oyun terapisi bir oyun kulübü değildir.

Oyun terapisinde oyunun emeli çocuğu eğlendirmek değildir. Seans odasında animatörler değil, oyunun lisanını okumayı bilen ve çocuğun iç dünyasını merak eden bir uzman vardır. Ve oyun kulüplerindeki üzere anne-babaların çocuklarını bırakıp aşikâr bir saatte aldıkları yer değildir. Çocuk seans odasındayken, anne ve babanın dışarıda kalmayı tolere edebilmesi ve bekleme odasında 45-50 dk boyunca beklemesi kıymetlidir.

Evdeki oyundan farkı nedir?

Oyun terapisti çocuğun kurduğu oyundan yola çıkarak çocuğun iç dünyasını anlayabilir. Çocuğun gündelik hayatında karşılaştığı zahmetler, çatışmalar oyun terapisi seanslarında ortaya çıkar.

Terapist, çocuğun; aile bağları, arkadaş bağları, kardeş ilgileri üzere birçok mevzuda bilgiye ulaşabilir. Çocuğun içinde bulunduğu his durumunu gözlemleyebilir.

Oyun terapisi’nin birçok prosedür vardır. Terapist, çocuk için uygun olan prosedürü seçerek tekrar oyun içinde çocuğun yaşadığı meşakkatleri, zahmetleri, çatışmaları çözümlenmesine yardımcı olur.

Dolayısıyla meskende oynanan oyundan çok farklıdır.

Oyun terapi odasındaki oyuncakların meskendeki oyuncaklardan farkı nedir?

Oyun terapi odası terapötik emelle özel olarak düzenlenmiştir.

Oyun terapisi odasındaki oyuncaklar çocukların günlük hayattaki yaşantılarını aktarabilecekleri, çocukların iç dünyalarını dışa vurmaya yardımcı olacak özel olarak seçilmiş oyuncaklardan oluşmaktadır.