Pandeminin yeme bozukluklarına üzerindeki etkisi

COVİD-19 salgını ile birlikte; meskende kalma siyasetleri, değişen hayat nizamı ve toplumsal izolasyon insanların hayatında değerli değişikliklere sebep oldu. Sıhhatsiz yeme davranışlarının gözlemlendiği bir hastalık kümesi olan yeme bozukluklarında da hastalığa yakalanma riskinde artış ve belirtilerin alevlenmesini tetikleyen birçok etkene maruz kalmaktayız. Salgının beraberinde getirdiği değişen hayat rutinleri ve virüse yakalanma korkusu üzere etmenler insanların korku ve gerilim seviyesinde artışa yol açıyor. Dert ve gerilimin artması da yeme bozukluğunu tetikleyen ve şiddetini arttıran en değerli etmenlerden biri.

Dert ve gerilime bağlı olarak, sağlıklı insanlarda da sıhhatsiz yeme davranışlarının ortaya çıkmasının yanı sıra; kilo alımından korkma, kilo alımını engelleyememeye bağlı gerilim, yemek yedikten sonra oluşan suçluluk hissi üzere olumsuz hislerde da artış meydana geliyor. Tüm bu olumsuz hisler birbirini tetikleyerek maalesef ki bir kısır döngü haline gelmekte. Bilhassa hali hazırda yeme bozukluğu tanısı almış şahısların de mevcut sıhhat hizmetinin durumundan dolayı tedavilerinin aksaması da olumsuz sonuçlar doğurabiliyor.

Bu devirde yeme bozukluğu olan bireylerin online yahut mümkünse yüz yüze olarak tedavilerine aksatmadan devam etmesi, hatta eskisinden daha sıkı olarak takip edilmesi değerlidir. Yemek yeme, beden yükü ve beden formu ile ilgili olumsuz hislere ve sıhhatsiz yeme davranışına sahip olduğunu düşünen bireylerin bir an evvel yardım almalarının düzgünleşme açısından ehemmiyeti yadsınamaz büyüklüktedir.

Yemek yemeyi durduramama,

Aç hissetmeden yemek yeme,

yemekten tatmin olmama,

Çok yeme,

Çok yemek yedikten sonra kusma ve antrenman üzere telafi edici davranışlarda bulunma,

Yemeyi çok kısıtlama,

Gece geç saatlerde yemek yeme,

üzere davranışlar sıhhatsiz yeme davranışları ortasındadır. Erken teşhis ve tedavi değer arz etmektedir ve kesinlikle profesyonel yardım gerektirmektedir.