Ramazan ayı’nın psikolojik bereketi

Başı rahmet, ortası mağfiret, sonu ise, cehennemden kurtuluş olan, Ramazan-ı Şerif geldi hoşgeldi!

Ramazan ayı bedenimizin toksinlerden arınması, berbat alışkanlıklardan uzak durulması hatta temelli terk edilmesi için değerli bir fırsattır.

Ramazan ayı vücut ve ruh bütününün bir nevi tamirat ayıdır. Beden ve nefis açlıkla terbiye edilir. Açlık kalplerimizin pasını alır, gönlümüze incelik verir.

İmam Gazali ‘’Açlık, günah sürece isteğini kırar, kötülük etmeye mâni olur.’’ buyurmuştur.

Oruçlu olmanın vücuda yararı elbet çoktur. Bir çok tıbbi yararını sıralayabiliriz. Olağan sıhhatimizin da oruç tutmaya elverişli olması gereklidir.

Kısaca;

Oruçlu vücutta adrenalin ve kortizon hormonları kana daha çarçabuk karışmaktadır. Bu hormonlar tesirlerini hasarlı hücreler üzerinde de göstermektedir. Böylelikle bu hormonlar, hastalıklara pürüz olmakta ve yeni hasarlı hücrelerin üretilmesini önlemektedir.

Oruçlu vücut adeta bakıma girer. O denli ki iç organlarımızı saran yağlar erir, sonlarımız uyanık olur, şuurumuz açık olur, beden kuvvetlenir ve iç hastalıklara karşı dayanma gücü kazanır.

Vücut sıhhatinin yanında ruh sıhhatimiz için de büyük bir nimettir Ramazan ayı.

Şöyle ki; ön beynimizde yer alan prefrontal korteks bedenin kaptan köşkü üzeredir. Biz muhakeme edebilmeyi, karar verebilmeyi, irade ortaya koyabilmeyi, dürtülerimizi denetim edebilmeyi bu bölgenin fonksiyonlarıyla gerçekleştiririz.

Ramazan ayı bireyde bir iç disiplin sağlar.

Oruç tutmak; bireyin yeme isteğini bastırması, dürtülerini denetim etmesini gayeler.

Yemek yeme bireyin ödül zevk merkezini harekete geçiren bir harekettir. Birey yemek yeme davranışını bir ay üzere uzun bir müddet ve daha sonrasında denetim edebilirse haz düzeneklerini da eğitebilmesine imkan sağlar.

Böylelikle ön beyin kuvvetlenir.

Gelişen ve denetim edilebilen ön beyin irade ortaya koyabilmemizi ve muhakeme edebilmemizi sağlar. Kararlarımız daha sağlıklı olur ve hasebiyle dürtülerine yenilmeyen nefsani hareket etmeyen birey haline gelebiliriz.

Yapılan araştırmalarda Ramazan ayında kazaların, isimli kabahatlerin ve yüz kızartıcı problemlerin azaldığı tespit edilmiş.

Yani kaptan köşkü vücuda ve ruha ne kadar hakim olursa insan aslında o vakit insan oluyor.

Terbiye edilen nefiste aşırılıklar törpülenir. İnsanı büyüklenmekten alıkoyar. Megolaman kanılardan ve egoist tutumlardan uzaklaşır. Sağlıklı olmanın, nefes almanın, elindeki bir modül ekmeğin varlığının varlığına şükreder!

Ayrıyeten öz tenkit yapabilmemize de imkan kılar.

Gündelik koşuşturmalarımızın, dünyalık işlerimizin nereye gittiğini sorgularız. Bir durur nefes alırız. Vücut nefes alır ruh nefes alır.

Emellerimizi sorgularız, ilgilerimizi sorgularız.. Kimi kırdık? Kimi üzdük?

Dinlenen ruh, varlığımızın asıl nedenini şöyle bir düşünme fırsatı bulur. Ne için yaşıyorum? Gayeme yönelik düşünebiliyor muyum? Davranışlarım inancımı zedeliyor mu?

11 ay süren sert hayat uğraşının akabinde 1 ay dinlenme, kendimizi gözden geçirme ve nefsimizi terbiye etmemize vesile olur Ramazan ayı.

Hem vücudumuzu güzelleştiririz, hem nefsimizi.

Son kelam olarak Beyhaki’nin kelamlarına dikkat kesilelim:

”Oruç, yalnızca yemek, içmek vesaireden kesilmek değildir. Kâmil ve sevaplı oruç, fakat yararsız laftan, boş vakit geçirmekten, makûs kelam söylemekten (dedikodudan) ve nefs-i emmârenin bütün temâyüllerinden vazgeçmektir. Şâyet biri sana söver, veyahut sana karşı câhilce rastgele bir harekette bulunursa, kendi kendine ‘’şüphesiz ki ben oruçluyum’’ de; sabret!”

Rabbim Ramazan Ayı’nın rahmetinden faydalanmayı nasip etsin,

Rabbim Ramazan Ayı’nda bütün muhtaçlık sahiplerinin muhtaçlıklarının giderilmesini nasip etsin,

Rabbim tüm insanlığı affetsin, Güzel Ramazanlar…