Takıntılar gerçeğe döner mi?

OKB’li şahıslarda en çok karşılaşılan telaşlardan biri takıntılı niyetlerinin gerçeğe dönüşmesidir. Fikirlerinin harekete geçip birdenbire aksiyona dönüşeceğinden telaş ederler. Şayet aksiyona geçmiş olsalardı, hapishaneler fikirlerine teslim olmuş OKB’den mustarip bireylerle dolar taşardı. Şu bir gerçek ki, çok az sayıda OKB’li kişi maddelere muhalif davranmış ya da takıntılarını harekete dönüştürmüştür. Klinik tecrübelerimize dayanarak OKB’li bireylerin genel nüfusa oranla daha az hata işlediklerine inanıyoruz (Pudon&Clark,2013,s.34).

OKB’li şahısların takıntılarını neden harekete dönüştüremediklerine dair birçok husus vardır. Öncelikle, takıntılar hatırı sayılır ölçüde dert ve kahra neden olur ve hiçbir biçimde kişi için tatmin edici değildir. Bunlar, şiddet içeren ve taciz edici davranışların öncesinde ya da bu davranışların ortaya çıkmasıyla oluşan fikirler üzere değildir.

İkinci olarak, şiddet içeren ya da taciz edici bir davranışta bulunmak, bu davranışlarla ilgili niyetlere sahip olmak kadar kolay bir şey değildir. Bir çocuğa taciz etmeyi içeren istenmeyen itici niyetlere sahip olabilirsiniz ancak bu türlü bir cürmü nitekim işlemeye gereğince pürüz olamamak için kendi cinsel dürtülerinizi çir çocuğun masumiyetini korumaktan daha değerli görme isteği duyuyor olmalısınız.

OKB’si olan şahıslarla olan tecrübemiz gösteriyor ki , onların başları daima olarak diğerlerine ziyan verme yollarını bulmaya meşgul değil, bilakis zihinleri daima olarak diğerlerinin güvenliği, sıhhati ve memnunluğunu korumakla meşguldür. Bu yüzden, takıntının öngördüğü biçimde davranmak, kolay kolay değişmeyen kişilik özelliklerinin, ahlaki pahaların ve ülkü standartların çiğnenip geçilmesini gerektirmektedir ki bu da bizatihi olacak bir şey değildir.

OKB tanısı almış bireylerin takıntılarının birden fazla gerçeğe dönmemektedir. Var olan tasalar beşere yalnızca hayat kalitesizliği vermektedir. Psikoterapi hizmeti ile var olan dertlerden kurtulup şahsa yeni hayat standartları sunmak mümkündür.